ทำยังไงหว่า?
2007/Nov/08
2007/Oct/26
หลังจากที่ไม่ได้อัพมาซะนาน แสนนาน
นานแล้ว นานมากๆ นานมากถึงมากที่สุด เหอๆๆ
วันนี้ก้อเป็นวันที่ฤกษ์งามยามดี เทพพยาดาต่างปรีดีแซ่ซ้องทวยเทพร้องกึกก้องกะจองงองเจ้าข้าเอ้ย..
เหมาะแก่การอัพบล้อกของ
อุเมะกรุ๊ป หุหุ
วันนี้ตัวข้าพเจ้าเองก้อเป็น 1 ในประธานกริยากรรมการบริหารและจัดการทรัพยากรบุคลากรงานฝ่ายประชาสัมพันธ์และสารสนเทศฯคณะของอุเมะกรุ๊ป ชื่อย่อ (ป.ท.ก.ย.ก.ก.บ.ร.ห.ล.จ.ก.ท.ย.ก.บ.ก.ง.ส.ส.)
จะมารายงานภารกิจของ บุคลากรของอุเมะกรุป ในช่วงระยะเวลา เบญจมาศ ( 5 เดือน)
ให้ทุกท่านไดทราบโดยทั่วกัน
1.อุเมะดาว----เป็นสาวเกษตรกำแพงแสน(บ้านน๊อกบ้านนอก) ในช่วงระยะเวลา 1 เทอม she ได้เฉิดฉายในวงการนิสิตไฮโซ ของม.เกษตรกำแพงแสน ได้เป็นประธานกรรมการบริหารจัดแข่งขันรายการปังย่า HEN CUP THAILAND ชิงถ้วยรางวัลแม่ไก่ขาเดียว(ขามตราไก่) อนึ่งทางบริษัทอุเมะกรุปได้สนับสนุนเงินที่ใช้ในการจัดการแข่งขันเป็นจำนวนเงิน 2 แสน 8 หมื่น 7 พัน 3 ร้อยล้านบาท ซึ่งเป็นเงินจำนวนน้อยนิดที่บริษัทอุเมะกรุปได้กำไรจากกิจการในรอบ 1 เดือน
2.อุเมะเจ๊จายายเจ้าที่----เป็นนักศึกษาอักษรสาว ม.ศิลปากรทับแก้ว ในปีนี้ เจ๊ได้ขึ้นอยุ่ปี 2 แล้ว นอกจากนั้นยังได้รับประmานไม้เท้ายายเจ้าที่ใหม่และได้รับเลือกให้เป็นประธานสมาคมยายเจ้าที่แห่งประเทศไทย Grandmom spilithouse Thailand 2007 จัดการแข่งขันยายเจ้าที่ไซเบอร์อวอร์ดแฟนทาเซีย(แข่งขันกันอยู่ในร้านเนตได้นานที่สุด) ชิงรางวัลคถายู่อี่ และเงินรางวัลจำนวน 2 ล้านกงเต๊ก อสองทางบริษัทอุเมะกรุ๊ปได้สนับสนุนเงินที่ใช้ในการแข่งขันเป็นจำนวนเงิน 1 แสน 8 หมื่น 7 พัน 4ร้อยล้านบาท ซึ่งเป็นเศษเสี้ยวเงินที่อุเมะกรุ๊ปใช้ในการกุศลในรอบ 15 วัน
3.ตัวข้าพเจ้าเอง----เป็นนักศึกษาอักษรศาสตร์ ม.ศิลปากรทับแก้ว สาขาเดียวกับเจ้จายายเจ้าที่ ตอนนี้เพิ่งขึ้นปี 1 เป็นผูสนับสนุนทุกรายการและกิจกรรมของอุเมะกรุ๊บ
จึงเรียนมาเพื่อทราบโดยทั่วกัน
ด้วยความนับถืออย่างยิ่งยวด
(ป.ท.ก.ย.ก.ก.บ.ร.ห.ล.จ.ก.ท.ย.ก.บ.ก.ง.ส.ส.) บริษัทอุเมะโบชิกรุ๊ป
2007/Jul/11
ไม่ได้มาอัพซะนานเลย ที่จิงก็ไม่ได้หายไปไหนหรอก
ก็ยุ่งเรื่องเรียนต่อมั้ง ไม่รู้สิ หึหึ
มีเราอัพอยู่คนเดียวแหละ บอกให้มานมาอัพก็ไม่มา
เซงเจง เห้อออออออออออออออออออออออออออ
อืม ไอปริ้นก็ติดศิลปากร นครถม
ส่วนเราก็ เกษตร กำแพงแสน
เจ้จาก็ยังคงเป็นยายเจ้าที่ ขึ้นปี 2 ศิลปากร นครถม
โอ๊ยยย อิจฉาจังโว้ยยยยยยยยยย
ยายเจ้าที่ กะคุณตือปริ้นได้อยู่คณะเดียวกันอีกต่างหาก
คณะนั้นก็คือ...ไสยาสาด ไม่ใช่แหละ
เอเชียศึกษา พวกมานปล่อยให้ฉานหลงมานี่คนเดียว
ไอ้พวกไม่รักดี ทิ้งคนเก่งได้ไงว่ะ (T^T)
เหอๆ
ไม่รู้จาอัพไรอ่า ยังไงถึงจะเรียนคนละที่
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันนะ
เพราะครั้งหนึ่งเราก็เคยอยู่ร่วมห้องเดียวกัน
ร่วมทุกข์ร่วมโศกด้วยกัน
เห้อออ ไม่มีพวกแกแล้วเหงาว่ะ
ไม่ได้ทำอะไรแบบก่อนๆๆ มันรู้สึกแปลกๆ นะ
เค้าถึงบอกว่า ทำอะไรก็ทำให้เต็มที่
อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไป
อ๊ากกกก คิกถึงพวกแกจิงโว้ยยยยยยยยย
น่าจะจัดมีตติ้ง 6/3 นะ เห้ออ
แต่ห้องเราคงไม่มีทางหรอก แตกกันไปซะ
ช่างเถอะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เสมออออ
เพราะเราเปนเพื่อนกัน
2007/May/04
หายกันไปซะนานเลยเน้อ
คิดถึงจังเลย
ต่างคนก็ต่างมีเรื่องส่วนตัวของตัวเอง
ไม่ค่อยจะได้มาเยี่ยมเยียนเท่าไรเลย
คิดถึงเพื่อนๆ จังวะ
อยากเจอหน้าพวกแกอีกจังแหะ
ต่อไปนี้ 6/3 คงไม่มีอีกแล้ว
ถ้าจะมี คงอยู่ได้แค่ในใจ
แล้วพวกเราก็จะไปเปนเฟรชชี่ น้องใหม่
ตามมหาลัยที่ใฝ่ฝัน และคณะที่อยากเรียน
"จาก เพื่อ พบ"
แล้ววันหนึ่ง พวกเราจะกลับมาพบกันอีก
หวังว่าพวกแก คงมีอนาคตที่ดีนะ
และในยามใดที่พวกแกท้อ
พวกแกก็ยังมีเพื่อนๆ อยู่เสมอ
ไม่ว่ามีปัญหาอะไร ก็แบ่งปันกันรับรู้ได้นะ
ยินดีช่วยเสมอ
ถึงแม้ว่าจะช่วยไม่ได้มาก แต่ก็จะพยายามเต็มที่
ถึงแม้ว่าบางทีอาจจะช่วยไม่ได้ แต่อย่างน้อย
ก็ยังมีเพื่อนเหล่านี้ ที่เป็นห่วงแก
อย่าท้อนะ
อย่าท้อนะ
อย่าท้อนะ
ยิ้มเข้าไว้ (^ ^")
ยามใดที่อยากร้องไห้
ก็ร้องไห้ออกมา
เข้าใจ๋
2007/Jan/21
หลังจากที่ห่างหายไปนาน ไม่ได้มาอัพเลย
ก็ไม่มีใครมาอัพง่ะ มีเราคนเดียวที่มาบ่นอยู่คนเดียว
เห้อ...ก็ไม่รู้จะพูดอะไรนะ
เหลือเวลาอีกแค่ 20 กว่าวันก็จะปิดเทอมแล้วละ
ชีวิตของ นร. ม.6 ก็คงจะจบลงแล้วล่ะ
ต่อจากนี้ กลุ่มอุเมะโบชิจะยังคงอยู่ต่อไปหรือไม่นั้น?
ก็คงแล้วแต่ชะตากรรม ยังไงก็อยู่ต่อตลอดไปอยู่แล้ว
เพราะว่า
"เพื่อนไม่จำเป็นต้องอยู่ใกล้กันเสมอ
แต่ยังเหมือนเดิมทุกครั้ง...และตลอดไป
แม้จะห่างไกลกันเหลือเกิน"
เพราะฉะนั้น ถึงแม้ว่าเราจะอยู่กันคนละที่
แต่เราก็เป็นเพื่อนกันใช่มั้ยว่ะ
ยังไง ถ้าเรามีกรรมเวรต่อกัน
ก็ต้องมาเจอกันอยู่ดีแหละ 555+ เหอะๆ พูดเล่น
เห้อ...ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกันมาตลอดนะเว่ย
แล้วจะว่าไป ข้ากะแกคุยกันได้ยังไงว่ะ? เหอะๆ
เจ้จาก็เหมือนกัน เรากะเจ้จารู้จักกันได้ไงว่ะ
อืม ไงก็ช่างเต๊อะ ถึงเวลาจะจากยังไงก็ต้องจาก
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งเศร้าอยู่ซะด้วยสิ
มันเป็นเวลาของการ "บ่น"
เอาละ นี่คือรูปที่เรานั่งวาดเล่นว่างๆ
คือ...มันอาจไม่ค่อยสวยเท่าไรนัก
แต่มันก็ดูได้ง่ะนะ ไม่รู้ว่าวาดใครอ่ะ การ์ตูนเรื่องไรหว่า ลืม?
http://www.geocities.com/koufuku_u/umeboshi.jpg
เหอะๆ จะสังเกตุได้ว่า ทำไมมานเลอะจังซี้?
ก็เพราะว่า...กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก
ป.ล.ไปลีก่า แล้วว่างๆ จะเอารูปที่วาดเล่นๆ มาลงอีกเน้อ
